Zwangerschapsmisselijkheid of Hyperemesis Gravidarum?
Zwangerschapsmisselijkheid (ZM) kan qua ernst van de klachten uiteenlopen van mild tot extreem, bij de milde vorm is meestal goed te leven met de klachten en bij de extreme vorm hyperemesis gravidarum (HG) volgt bijna altijd een ziekenhuisopname. Misselijkheidklachten bij zwangerschap kunnen dus in allerlei gradaties voorkomen, van mild tot ernstig en alles er tussenin. Ook al wordt er geen HG geconstateerd, dan nog kan bij een zwaardere vorm van ZM de zwangere vrouw veel last ondervinden van de klachten.
Zwangerschapsmisselijkheid
De milde tot normale zwangerschapsmisselijkheid begint rond de 6 weken, de klachten zijn het ergst rond de 8 à 9 weken en verdwijnen meestal ergens tussen de 16 en 20 weken. De milde tot normale vormen van ZM brengen geen of zeer weinig gewichtsverlies met zich mee. De misselijkheid gaat bij ongeveer de helft van de vrouwen gepaard met braken. De misselijkheid kan zich voordoen in de ochtend, maar ook gedurende de dag optreden. Naast de perioden van misselijkheid zijn er gedurende de dag perioden waarin gegeten en gedronken kan worden, op die manier kan er aan de vocht- en voedingsbehoefte van het lichaam worden voldaan en treedt er geen uitdroging of gewichtsverlies op.
Hyperemesis Gravidarum
Volgens het naslagwerk ‘obstetrie en gynaecologie, de voortplanting van de mens’ spreekt men van hyperemesis gravidarum als ‘tijdens de zwangerschap sprake is van aanhoudend braken, gewichtsverlies en dehydratie. De aandoening gaat gepaard met elektrolytenstoornissen in maternaal serum en vooral met ketonlichamen in de urine (ketonurie)’. In de praktijk blijkt dat de diagnose HG wordt gesteld bij aanhoudend braken in combinatie met uitdroging, gewichtsverlies en ketonen in de urine.
Naast deze symptomen zijn zwangere vrouwen met HG vaak niet in staat hun dagelijks leven op een normale manier voort te zetten, meestal kan er tijdelijk niet gewerkt worden en de zorg voor zichzelf en gezin komen in de knel.
In de USA is er volgens de website www.helpher.org een scherpere scheidslijn tussen zwangerschapsmisselijkheid en HG. Wat opvalt is dat ze van HG spreken bij een gewichtsverlies van 5% of meer. Bij een gemiddelde vrouw van 70 kilogram zou dit betekenen dat er minimaal 3.5 kg gewichtsverlies moet zijn om de diagnose HG te kunnen stellen. In Nederland is naar mijn weten zo’n grens nog niet voor handen.
