| Post |
|
Admin
| admin posts 33 16:00 29 januari 2012
| |
|
|
Hoi Mona,
Goede vraag 
Er is inderdaad niet veel meer gepost op het forum de afgelopen tijd. Mede omdat er een soort storing bleek te zijn waardoor er allerlei verdachte aanmeldingen voor het forum binnenkwamen. Daarnaast ben ik gestart met een nieuwe baan die erg veel tijd vergt en daarom staat mijn activiteit hier helaas op een lager pitje.
Maar pak het balletje gerust op en blaas het forum wat leven in.. 
Groet Gesina
|
|
|
New Member | mona posts 1 11:17 29 januari 2012
| |
|
|
Hoi dames,
Ik vroeg me af of er nog iemand actief is op het forum?
Gr. Mona
|
|
|
Admin
| admin posts 33 09:36 22 augustus 2011
| |
|
|
Beste Gast,
Wat een vreselijk zwaar verlies, heel veel sterkte gewenst!!
Wat je beschrijft komt helaas vaker voor, vrouwen met hyperemesis gravidarum worden niet serieus genomen en door de uitdroging, vetafbraak en verstoring van mineralen in het bloed wordt de misselijkheid alleen maar erger, met een vicieuze cirkel als gevolg. Zou er eerder worden ingegrepen dan wordt er een hoop leed voor de aanstaande moeder en mogelijke nadelige gevolgen voor het nog ongeboren kindje bespaard.
Een eventueel advies voor dames die ook in een dergelijke situatie verkeren; Bij de apotheek zijn ketostix vrij te koop, deze meten de hoeveelheid ketonen in de urine en daarmee valt te bepalen of er sprake is van vetafbraak in het lichaam. Dit geeft een mogelijkheid om in de thuis situatie te bekijken hoe het gaat, mocht blijken dat je positief test op de ketonen dan is dat zeker een reden om hulp te zoeken bij de huisarts of het ziekenhuis. Het bepalen van uitdroging is lastig, daarom is zo'n ketonen-test een goed hulpmiddel. Het is namelijk nooit de bedoeling dat een zwangere vrouw ketonen in het bloed heeft, dan is er iets mis en daar moet naar gekeken worden in een ziekenhuis.
Hartelijke groet, Gesina
|
|
|
Guest
| amsterdam 12:21 8 augustus 2011
| |
|
|
hallo allemaal,
Ik heb bij mijn eerdere zwangerschappen ook last gehad van misselijkheid en veel overgeven… bij de jongste was ik zelfs op het eind van mijn zwangerschap even zwaar als voor de zwangerschap.
mijn vorige zwangerschap is helaas geeindigd in een vroeggeboorte/miskraam bevallen in juli 2011 (geen reden gevonden), 20wkn.
Het ergst is nog dat zowel de huisarts als de Verloskundige … je niet begrijpen of geloven als je zegt dat je niks, maar dan ook echt niks binnen houdt. "Dat hoort dan bij" wordt er gezegd ??? dus bij de eerste zwangerschappen … gewoon volhouden, maar toen leefde ik op SPA rood.
Bij de laatste heb ik aangedrongen op een opname. ik hield al een paar weken niks meer binnen en ik durfde ook niks meer te eten en te drinken. Van alles maar dan ook alles werd ik misselijk.
De huisarts had me gezegd dat ik pas moest bellen als ik helemaal geen urine produceerde (nu 1 x per dag, bijna bruine urine zo geconcentreed) en/of als ik me zo slap voelde dat ik het niet meer aan kon. Dat was toen al het geval, maar ja…voor hem nog niet zwak genoeg kennelijk.
2 weken na die controle gebeld en gezged dat ik niet meer kon staan …zo zwak was ik. Nou de assistente wist me te vertellen dat het erbij hoort …misselijkheid!! De HA belde me aan het eind van die dag en ik eiste gewoon dat ik opgenomen moest worden voor een infuus, anders zou ikzelf naar het ziekenhuis gaan…1e hulp.
Nou eindelijk kon ik naar het ziekenhuis!!! (ik was toen 10 wkn zwanger) en ik kreeg direct een infuus …2 liter perdag. Glucose en zoutoplossing samen. 6 dgn opgenomen geweest.
Bij mijn ontslag is me verteld dat mijn Kalium te laag was maar dat ik dit moest oplossen met kaliumrijk voedsel….hoe ik dit binnen moest houden??????? gewoon doen!!!???? lukte dus niet en ik dronk na mijn ontslag uit het ziekenhuis toen meer dan 2 liter water per dag…me mond spoelen zeg maar ivm de misselijkheid. Dat moest ik dan maar verminderen (volgens de gynaecoloog) aangezien ik ook mijn calium aan het verdunnen was. Ik kreeg geen Kalium, dat was te veel van het goede zeg maar, volgens de gynaecoloog.
Maar 1 ding weet ik wel…in het ziekenhuis vonden ze het maar belachelijk dat ik niet eerder ben doorgestuurd. Het deed me zo goed dat infuus. ik kon weer wat eten…witte rijst en broccoli weliswaar..maar ik kon weer wat eten dat vond ik belangrijk.
Nu blijkt een Kalium tekort (dat oa door te veel overgeven veroorzaakt kan worden) oa ook misselijkheid tot gevolg heeft. Je wordt dus ook misselijker door andere oorzaken dan alleen het hormoon op den duur.
Uiteindelijk is bij de 20 wkn echo gebleken dat het hartje helaas niet klopte!
Ik denk dat vrouwen een hoop ellende bespaard kan worden als ze serieus genomen worden en opgenomen worden in een wat eerder stadium.
Heel veel sterkte met de zwangerschap dames!!! en inderdaad meestal vergeet je het allemaal na de geboorte.
|
|
|
Member | marja posts 13 14:34 2 mei 2011
| |
|
|
admin gezegd:
hai Marja,
ondertussen ben ik bijna 14 weken zwanger en gaat het al stukken beter.
misselijk ben ik wel en mijn lijf is moe en zwak van de afgelopen tijd maar het spugen is bijna over.WAT EEN VERADEMING!!!!!
Wat een geluksmomentje om gewoon mijn oudste weer eens op te halen uit school,of te knutselen met m\\'n dochter.
hoe lang ben jij ziek geweest?
groetjes Lisa
Hoi Lisa,
Wauw wat fijn om te horen. Heerlijk hoor dat het spugen over is. Nu maar hopen dat je ook snel weer op krachten bent en de moeheid snel wat minder wordt.
Ja, dat zijn dan echte geluksmomentjes hé…ik hoop dat je er dan ook echt van kunt genieten. Voor de kinderen is het natuurlijk ook heel wat…
Ik ben 5 mnd heel erg ziek geweest, daarna kon ik wel weer wat eten, maar het bleef lastig om te koken en zin in eten had ik ook niet. Ik heb dik 3,5 mnd medische voeding gehad om weer op krachten te komen. Het is voor mij nu allemaal net een jaar geleden en het is heel raar, maar alles komt steeds weer boven. Ik kan me soms in eens heel misselijk voelen en precies naar boven halen hoe ontzettend ziek ik toen was. Ik heb 4 mnd bijna alleen maar op bed of op de bank gelegen. Het was een afschuwelijk jaar, maar we hebben er een geweldige 2de dochter voor in de plaats gekregen. Een heel makkelijk meisje, altijd vrolijk, sliep na 4 wk al door en nog steeds slaapt ze het liefst haha.
Ik wens jou alle goeds toe. Een voorspoedige zwangerschap en voor de moeilijke momenten veel sterkte en kracht. Ook voor je partner en kinderen heel veel succes!!
Groetjes Marja
|
|
|
Admin
| admin posts 33 07:52 30 april 2011
| |
|
|
hai Marja,
ondertussen ben ik bijna 14 weken zwanger en gaat het al stukken beter.
misselijk ben ik wel en mijn lijf is moe en zwak van de afgelopen tijd maar het spugen is bijna over.WAT EEN VERADEMING!!!!!
Wat een geluksmomentje om gewoon mijn oudste weer eens op te halen uit school,of te knutselen met m\\'n dochter.
hoe lang ben jij ziek geweest?
groetjes Lisa
|
|
|
Guest
| lisa 14:27 29 april 2011
| |
|
|
marja gezegd:
Hallo Lisa,
Van harte gefeliciteerd met deze zwangerschap. Ik hoop van harte voor jou, je partner en je kinderen, dat het goed met je mag blijven gaan.
Dat je inderdaad weer met 16 wk van de HG af bent en je daarna goed voelt.
De waterijsjes zijn heel herkenbaar haha. Ik wens je een goede zwangerschap toe!
En heel veel sterkte voor de zware momenten!!
Groetjes Marja
|
|
|
Member | marja posts 13 14:02 18 april 2011
| |
|
|
Hallo Lisa,
Van harte gefeliciteerd met deze zwangerschap. Ik hoop van harte voor jou, je partner en je kinderen, dat het goed met je mag blijven gaan.
Dat je inderdaad weer met 16 wk van de HG af bent en je daarna goed voelt.
De waterijsjes zijn heel herkenbaar haha. Ik wens je een goede zwangerschap toe!
En heel veel sterkte voor de zware momenten!!
Groetjes Marja
|
|
|
Admin
| admin posts 33 12:29 11 april 2011
| |
|
|
Post edited 10:33 – 11 april 2011 by admin
Post edited 10:34 – 11 april 2011 by admin
Post edited 10:36 – 11 april 2011 by admin
Beste gasten en forumleden,
Omdat er iets mis is gegaan met het plaatsen van een reactie geef ik hieronder een bericht weer van Lisa (@ Lisa; mocht dit toch niet je bedoeling zijn geweest, laat het even weten dan verwijder ik direct dit bericht):
Hai Gesina,
Ik ben weer zwanger. Uiteraard weer met veel overgeven, maar ik hou vol. Ik ben nu ruim 10 weken zwanger, en heb al 2 echo's gehad.
Alles ziet er goed uit. Het is zeker erg zwaar, en mijn 2 kinderen worden weer de hele week opgevangen door veel lieve opa's, oma's en vrienden
Ik gebruik dit keer helemaal geen medicijnen, want die werkte toch niet bij mij.
Ik leef momenteel op komkommer, havermout en waterijsjes, en het ziet er naar uit dat ik niet word opgenomen.
Ik hoop over een paar weken me weer wat beter te voelen, zodat het allemaal weer wat leuke wordt.
Voor iedereen die in hetzelfde schuitje zit: STERKTE!!!!!!!
Groetjes Lisa
|
|
|
Guest
| lisa 09:37 5 april 2011
| |
|
|
Angela gezegd:
lisa gezegd:
Helaas heb ik al mijn zwangerschappen (3 x, helaas is het de laatste keer geeindigd in een miskraam) last gehad van HG. Dus ook met ziekenhuisopname enz. Maar ik had wel het geluk dat het na ongeveer 16 weken zw beter ging.Hoe ellendig het ook is,de wens voor nog een kindje is enorm groot. Toen we het samen weer aan durfden ( 4maanden geleden) en ik weer zwanger was,ging het na 10 weken helaas mis. De impact op mijn kinderen van 3 en 5 waren best heftig. Maar wat nu? Wel of niet nog een keer proberen? groetjes Lisa
Beste Lisa,
Ik kan zeker met je meeleven. Mijn 3e zwangerschap eindigde helaas ook op 12 weken en de gyn. kwam er pas na de 14 week achter.
Daarna hebben mijn man en ik toch overwogen om het nog een keer proberen. Na 2 dochters heb ik er een zoontje bij. De laatste zwangerschap was door HG nog zwaarder. Ben 7 x opgenomen geweest.
Maar uiteindelijk geloof me maar is de hoofdprijs het zeker waard geweest.
Veel sterkte gewenst
Angela een lotgenoot
|
|
|
Guest
| Angela 16:19 4 januari 2011
| |
|
|
lisa gezegd:
Helaas heb ik al mijn zwangerschappen (3 x, helaas is het de laatste keer geeindigd in een miskraam) last gehad van HG. Dus ook met ziekenhuisopname enz. Maar ik had wel het geluk dat het na ongeveer 16 weken zw beter ging.Hoe ellendig het ook is,de wens voor nog een kindje is enorm groot. Toen we het samen weer aan durfden ( 4maanden geleden) en ik weer zwanger was,ging het na 10 weken helaas mis. De impact op mijn kinderen van 3 en 5 waren best heftig. Maar wat nu? Wel of niet nog een keer proberen? groetjes Lisa
Beste Lisa,
Ik kan zeker met je meeleven. Mijn 3e zwangerschap eindigde helaas ook op 12 weken en de gyn. kwam er pas na de 14 week achter.
Daarna hebben mijn man en ik toch overwogen om het nog een keer proberen. Na 2 dochters heb ik er een zoontje bij. De laatste zwangerschap was door HG nog zwaarder. Ben 7 x opgenomen geweest.
Maar uiteindelijk geloof me maar is de hoofdprijs het zeker waard geweest.
Veel sterkte gewenst
Angela een lotgenoot
|
|
|
Admin
| Gesina posts 28 10:47 13 december 2010
| |
|
|
Beste Lisa,
Bedankt voor het delen van jouw ervaring op dit forum.
Wat ontzettend verdrietig dat de laatste zwangerschap is geëindigd in een miskraam en ik kan me voorstellen dat het bijzonder zwaar is als er al 2 kinderen van jouw zorg afhankelijk zijn. Ik wil jullie heel veel sterkte wensen met het nemen van dit moeilijke besluit.
Hartelijke groeten, Gesina
|
|
|
Guest
| lisa 21:50 23 november 2010
| |
|
|
Helaas heb ik al mijn zwangerschappen (3 x, helaas is het de laatste keer geeindigd in een miskraam) last gehad van HG. Dus ook met ziekenhuisopname enz. Maar ik had wel het geluk dat het na ongeveer 16 weken zw beter ging.Hoe ellendig het ook is,de wens voor nog een kindje is enorm groot. Toen we het samen weer aan durfden ( 4maanden geleden) en ik weer zwanger was,ging het na 10 weken helaas mis. De impact op mijn kinderen van 3 en 5 waren best heftig. Maar wat nu? Wel of niet nog een keer proberen? groetjes Lisa
|
|
Login 
Register 
Search 
Forum
Reply to Post
Add a New Topic
Quote and Reply 
